अनामिका

                  1)कविता -  सुवासिनी तिच्याशिवाय नुसतंच असतं घर दगड मातीचं… नुसत्याच दारं खिडक्या बाकी रितेपण...  खरंतर काटकसरीच्या काड्यांनी विणत असते घरटं ही सुगरण… म्हणूनच तिच्यामुळे येत असतं घराला घरपण… तिच्याशिवाय असतं सुनं सुनं अंगण ती म्हणजे अंगणावरील शेणाचं सारवण पोपडे उडालेल्याभिंतीवर प्रेमाचं लिंपण ती जळत असते चुलीजवळ… जसं निखार्यातील सरपण जीव ओतून, चटके सोसून करत असते सगळ्यांसाठी भाजी भाकरी कालवण  आपल्या माणसांचं सुख हीच तिची साठवण..  तिच्यामुळेच असतं सासुरवाशीणचं माहेरपण  तिच्यावीण सुनं बाळाचं बालपण आजी, आई, आत्या, सासू, मामी, मावशी, मुलगी असेल ती कुणीही तिच्यामुळेच तर येतं देव्हार्यालाही देवपण.. ती म्हणजे तुळशीसमोरील सडा संमार्जन सदैव ज्योत बनून जळत राहते ही “सुवासिनी”  जसं अखंड निरांजन                   ©️®️श्रध्दा सुदामे                  2) कविता -  अस्तित्व  असतो तोच एक क्षण फसवा फक्त सुव...