अनामिका

  मुरांबा तू नं खूप cuteआहेस  ओठांचा चंबू करून  मला आपल्या चिमुकल्या हातांनी तिने मिठी मारली… मी म्हटलं अगं वेडाबाई  खूप लाडात येतेस हं हल्ली असं काय गं मम्मा… तू माझी फ्रेंड आहेस ना Cool  …. माझी बार्बी, माझा Teddy ये आता फार होतंय हं हसलो खूप मग दोघी… माझ्या पोटी जन्मलेली  अगं माझी लेक आहेस की मला एकटं सोडून  गेलेली आई… पुन्हा माझ्या उदरी आलेली अगं रडतेस कशाला उगाच बघ ना किती आनंद पेरला आहेस तू माझ्या आयुष्यात ऊबदार कुशीत म्हणून तर सुखावतो आपण एकमेकींच्या आपण दोघी…आई आणि लेक घट्ट बाॅन्ड नात्याचा…. जणू काही ….मुरांबा …             @ Shraddha                 ( अनामिका)

  अशी ही एक कविता सुरवंट आपल्या कोषातून बाहेर आला त्याचं फुलपाखरू झालं  नि कविता जाहली… अंतरंगाचे दालनं, चोरकप्पे, खण  सारं उघडून मनाने बाहेर डोकावलं नि कविता जाहली… भित्रा ससा असलेलं मन भावविश्वात रमलं नि कविता जाहली… बुध्दीने बंद केलेली कवाडं भावनांनी उघडली.. साखळदंडात कैद मन हिंदोळे घेऊ लागलं नि कविता जाहली… आत्मचरित्र नाही पण अंतरीच्या छटांची प्रतिबिंब लेखणीत उमटली.. नि कविता जाहली…         @ श्रध्दा           ( अनामिका)