वृषाली

काय ओळख सांगू वृषालीची?

सूर्यपुत्र महारथी कर्णाची प्रथम पत्नी?

एक सूतकन्या वृषाली?

कर्णाची बालमैत्रीण वृषाली?

चार पुत्रांची माता वृषाली?

काही ओळख घेतली तरी सौम्य, हसतमुख ,शांतपणे परिस्थितीशी जुळवून घेणारी ,आलेल्या आव्हानांना निश्चयाने सामोरी जाणारी कोमल रुपातील दुर्गा मला नेहमीच वृषाली दिसते.

प्रेमाची व्याख्या- 

वृषालीसाठी कर्णावरचं प्रेम म्हणजे अर्पणभाव, क्षमाशीलता असं होतं.कर्णाला तिने नेहमीच दोषांसकट स्वीकारलं .


 विवाह एक कर्तव्य - 

कर्णाने मात्र वृषालीशी कर्तव्य म्हणून प्रेम केले.अथांग आणि प्रशांत महासागरासारखे. कदाचित संपूर्ण कुटूंबाला तिने बांधून ठेवलंय ह्याची त्याला कल्पना होती.कर्णाचे आईवडील 

अधिरथ व राधाई ह्यांनी कर्णाचा सांभाळ केला असला तरी कर्ण सूतपुत्र नाही हे माहीत असून वृषालीने आपल्या या सासू सासऱ्यांना प्रेमाने, सन्मानाने 

जपले.

कर्णाच्या द्वितीय पत्नीचा स्वीकार- 

वृषालीने काळजावर दगड ठेवून उरूवीचा कर्णाच्या दुसर्‍या पत्नीचा आदराने स्वीकार केला.

आपल्या यातना हसतमुखाने पचवणारी ही सौम्य दुर्गा.मृदुभाषा हे तिचं शस्त्र. 

पुत्रांचे युध्दात अर्पण- 

 दुर्योधनाची संगत आणि कर्णाची अधोगती याने वृषालीचा मृदू स्वर कडवट होत असे.आपले पुत्र वृषाली, शत्रुघ्न, द्विपाद आणि सुशेषण कौरव पांडव युध्दात विनाकारण ओढले जातायेत हे ती बघत असे.

जीवापाड प्रेम करून वाढवलेले आपले पुत्रांचे एकामागोमाग मृत्यू सहन करून उभी असलेली वृषाली.आधी सुदामन हा पुत्र द्रौपदी स्वयंवरात झालेल्या दुर्घटनेत बळी जातो आणि उरलेले पुत्र कुरुक्षेत्रात वीरगतीस प्राप्त झाले.

कर्ण त्याची ओळख व सामर्थ्य सिध्द करण्यास काय करतोय .योग्य अयोग्य यातील भेद विसरून दुर्योधनाच्या मैत्रीच्या आड आपलं कुटूंब युध्दात विनाकारण समर्पित करतोय. हे ती फक्त बघत होते कारण कर्णाने दुसर्‍या विवाहानंतर वृषालीच्या कक्षात येणंही बंद करून टाकलं होतं.तरी अपार प्रेम करत राहिली ती कर्णावर.बालमैत्रीण वृषाली ते पत्नी हा प्रवास करताना कर्णात होत गेलेले बदलाची ती साक्षीदार होती.चंपानगरीत भेटलेला सखा सारथी अधिरथपुत्र कर्ण ते अंगदेश नरेश कर्ण .वृषालीला कर्णावर होत गेलेला हा विषारी बदल जाणवत गेला.

गमावलेल्या पतीवरील निस्सीम प्रेम -

उरूवी, दुर्योधन यामुळे कर्ण वृषालीपासून एकाच महालात असून इतका दूर गेला की कुरुक्षेत्रात सहज समर्पित झाला.

आणि खचलेल्या वृषालीने देखील प्राण सोडले.

अशा या पतिव्रता दुर्गेला … कर्णपत्नी वृषालीला त्रिवार वंदन 🙏🏼🙏🏼🙏🏼

       ©️Shraddha Sudame 

          8830784103




 


Comments

  1. Vivek Ughade5 October 2024 at 02:22

    आज एक अजून अनामिक पण महत्वाच्या पात्राची ओळख करून दिल्याबद्दल आभार मानावे तितके कमीच.
    अत्यंत साध्या सरळ सुलभ भाषेत संपूर्ण पत्र
    उलगडून दाखवले .काय अन् किती कौशल्य.
    Hats off to you श्रध्दा.
    Keep it up.
    Best of luck.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

कथा३ - बकुळीचा गजरा

Image
बकुळीचा गजरा   थकलीस का ग कुसुम? जेव्हा आजी नातवांना खाली स्कूल बसपाशी सोडून आल्या तेव्हा नानांनी आपल्या बायकोला विचारलं. आजींनी हसून मानेनेच नाही म्हटलं. घर रिकामं झालं होतं.अकरा वाजेपर्यंत नुसती गडबड. सून, मुलगा दोघांची ऑफीसात जायची तयारी.त्यात नातू आणि नात हायस्कूलात आता त्यामुळे वाढलेला अभ्यास. त्यांची तयारी,डबे.सगळ्या कामांना बाई होती .त्यामुळे कुसूम आजी आणि नानांना तो भार पडायचा नाही.पण आताशा दोन बेडरूम फ्लॅट लहान पडू लागला होता. मुलांना अभ्यासाकरता स्वतंत्र खोली असणं गरजेचं झालं होतं.त्यामुळे सून मुलगा यांत रविवारी वरचेवर हल्ली वाद होत.घरातील शांतता लोपली होती.नोकरी असूनही दोघांची मुंबईत मोठं घर घेणं अशक्य होतं.त्यात मुलांच्या ट्यूशन्सची अमाप फी,महिन्याचा खर्च, आजी आजोबांची औषधं अवघड होत चाललं होतं.हे कुसूम आजी आणि नानांना स्पष्ट दिसत होतं. आपलं ओझं होऊ लागलंय किंवा आपली अडचण आपल्या मुलाच्या संसारात होतेय असं त्यांना जाणवू लागलं.आणि म्हणूनच गेले कित्येक दिवस चाललेल्या या ओढाताणीला त्यांनी पूर्णविराम दिला होता.अगदी कोणालाही न कळू देता काळजावर दगड ठेवून एक निर्णय ...
Read more

कथा २ - ऋणानुबंध

Image
 कथा - ऋणानुबंध  हुश्श…लागलं एकदाचं घर.नवीन शहर,भाडेतत्त्वावर घेतलेलं घर, अनोळखी लोकं. त्यात मला नुकताच चवथा महिना सुरु झालेला.गायनॅकॉलॉजिस्ट शोधण्यापासून सुरुवात.प्रचंड दडपण आलेलं.घरकामाला मोलकरीण शोधणे ,मोठीची नवीन शाळेत ॲडमिशन घेणे हैराण झाले असताना दमून रात्री लगेचच झोप लागली. सकाळी डोअर बेल वाजल्याने जाग आली.दारात एक तिशीतली बाई उभी होती.”तुमी नवीन आल्यात ना हिथं? मी कामच हुडकंत व्हते ताई.”सुनिता नाव होतं तिचं.माझ्या घराच्या जवळच रहात होती. चक्क अंबाबाईने माझं ऐकलं.माझी मदतनीस पाठवली होती.लगेच मी सुनिताला कामाला लावून घेतलं. सुनिताचं काम एकदम चोख होतं. आपलंच घर समजून काम करायची. लहान तीन मुलगे तिला.नवरा हिच्याच कमाईवर होता.तरी हिच्यावर पाळत ठेवायचा.” लई संशय घेतो ताई .घरी जायला कधी उशीर झाला तर पोत्यात बांधून राधानगरीच्या धरणात सोडून देईन म्हणतो ताई”  माझं मन सुनिताच्या गोष्टी ऐकून गलबलून येई.मी म्हणायची तिला आम्ही इथून गेलो की तू पण आमच्याबरोबर कोल्हापूर सोडून आमच्या गावी चलशील. ती कसनुसं हसत कामाला लागे. सुनिताच्या हाताला चव होती.मला आणि होणाऱ्या बाळाला त्रास होणार...
Read more

पहचान “स्त्रीत्व” की

Image
पहचान “स्त्रीत्व” की शायद मैं अच्छी माँ नही बन पायी…लेकीन मैंने कोशिश बहुत की थी. रसो॓ई,नाश्ता और घर के सारे काम निपटाकर फिर ऑफीस जाती थी आज भी ऑफीस की तैयारी में लगी थी..रोज सुबह की तरह मुझे जाना था.वक्त पे पहुंचना जरूरी था.. आसान नही था…बिल्कुल आसान नही था मेरे लिए नन्हे हाथोंमें पकडा मेरा आंचल कोमल उंगलींयोंसे छुडा लेना…वही मां का आंचल जो बेटी की ढाल होती है.. क्या मैं खुदगर्ज हो गयी थी! मैं रोज ममता की परीक्षा देती थी…  “माँ ऽऽ मुझे भी ले चलो तुम्हारे साथ..” सुन रही थी मैं मेरी बेटी की रोने की आवाज… फिर भी ॲक्सिलेटर का स्पीड बढाकर स्कूटर से मैं चल पडी. मूडकर देेखने की हिम्मत नही थी मुझमें.. मैं कमजोर नही पडना चाहती थी.. कितनी बेरहम थी ना मैं? क्यू मैं नोकरी कर रही थी? पैसा कमाना जरूरी नही था…बिल्कूल नही…दहलीज के उस पार जाना इतना जरूरी था? फिर क्यू?...किस तरह सवालों के जवाब दू मैं?कैसे समझाऊं? पैसों से भी ऊपर होता है खुद का अस्तित्व! खुद की पहचान… मेरा वजूद… लेकीन अब….जब मैं दहलीज के इस पार बैठी हू.. उम्र के इस पडाव पर आज जब पीछे मूडकर देखती हूं एकही सवा...
Read more