Posts

इतकंच

Image
                      इतकंच  पहाटेस अजून गारवा जाणवतो इतकंच तुझी मिठी तेव्हा खूप आठवते इतकंच  मोगरा पुन्हा बहरतोय सांगायचंय इतकंच  पुन्हा तुझी आठवण येतेय इतकंच  रेडिओवर हल्ली गाणं ऐकत नाही इतकंच  तुझे सूर मैफीलीत ऐकू येतात फक्त इतकंच तू कुठे दिसत नाही बस आता इतकंच तुझे फोटो मनात साठलेत फक्त इतकंच कधीकधी तुझा खूप राग येतो इतकंच डोळ्यांत सारखं पाणी दाटतं फक्त इतकंच तुझी सवय अजूनही जात नाही इतकंच  दोन कप काॅफीचे रोज भरते इतकंच  कट्टी तू घेतलीस..हे कसं इतकंच मी का साॅरी म्हणू ..जा राहू दे इतकंच       ©️®️ श्रध्दा सुदामे (अनामिका)
Image
 लिमलेटची गोळी     हॅपी चाॅकलेट डे कुसूम! इश्श,तुमचं आपलं काहीतरीच हं…हे काय वय आहे का आपलं? पोरं,सुनबाई ,नातवंडं  काय म्हणतील पाहिलं तर…हसतील सारे..म्हणतील आजी आजोबा वेडे झालेत. म्हणू दे म्हटलं तर… आपण नाही का रोज नातवांना समोरच्या वाण्याकडून कॅडबरी चाॅकलेट आणत देवळातून येताना! आज मला तुला द्यायचंय, माझ्या बायकोला.इश्श!  एवढी काय लाजतेस? शाळेत तर मुद्दामून उशीरा यायचीस . मागे बसायला जागा मिळावी म्हणून. माझ्या शेजारीच. चितळे मास्तर भिंगाच्या चष्म्यातून पाहत मिश्किल हसायचे. ते सोडून घरच्यांना अजूनही वाटतंय की आपलं अरेंज मॅरेज आहे म्हणून.  हो कशी विसरेन मी.न चुकता तुम्ही दोन गोष्टी आणायचात माझ्याकरता. बकुळीचा गजरा आणि लिमलेटच्या गोळ्या.अजूनही त्या फुलांचा दरवळ आहे आजूबाजूला. कसे भुर्रकन उडून गेले ना ते तरूणीईतील दिवस! कोण म्हणतं तू म्हातारी आजीबाई आहेस.. ओ मेरी जोहराजबी… तू अभीतक हसीन और मैं जवाब…तुझपे कुरबान मेरी जान मेरी जान…. अहो बलराज सहानी,तुम्हाला पण हॅपी चाॅकलेट डे! ©️®️ श्रध्दा सुदामे

बाबा

Image
                                                  बाबा  दगडाच्या पाटीवर अ आ ई गिरवताना, पाढे, उजळणी पासून.. अगदी शाळेच्या पहिल्या दिवसापासून हात धरून वळण  लावणारा बाबा…  गणवेषखरेदीपासून नवीन पुस्तकांच्या खाकी कव्हर पर्यंत बरोबर असणारा बाबा. आपल्या बालपणी सोसलेले चटके आपल्या लेकरांना बसू न देणारा, "कुणी घर देेता का घर "म्हणत आपल्या बालपणी अनाथालयात राहिलेला बाबा पोटच्या पोरांना मात्र सदैव तळहाताच्या फोडासारखा जपत आला.काय सांगू बाबा तुमचं बालपण तुमच्याकडून ऐकलं की अजूनही डोळे डबडबतात या लेकीचे ...   कसं लिहू या चार ओळींत , डायरीतील एका पानावर जन्मापासून सारं काही जे एका बाबानं लेकरांसाठी केलं…  शाळा ते काॅलेजपर्यंत हा वटवृक्ष सावलीसारखा असायचा सतत लेकीबरोबर असणारा बाबा… बघता बघता  दिवसामागून  दिवस , महिने , वर्ष भुर्रकन उडाली. आणि एक दिवस परकर पोलक्यातली ही लेकही माहेरच्या घरट्यातून उडाली. कळलंच नाही कधी प्रगतिपुस्तकावर सही कर...

कोवळं ऊन

Image
                    कोवळं ऊन आजी रोज दुपारी कलत्या ऊन्हाची झालर अंगावर घ्यायची.जणूकाही किरणांची दुलई पांघरायची.खिडकीतून छान कोवळं ऊन आत यायचं.थंडीत पारा खाली गेला की दुपारचं ऊनही कोवळं वाटायचं. आजी फणीने केस विंचरत , छानसा अंबाडा घालत ऊन्हात बसायची. तिचे निळसर झालेले डोळे ऊन्हात प्रिझमसारखे चमकायचे. निळ्या लोलकांतून सूर्यकिरणं परावर्तित होऊन निरागस हास्य तिच्या सुरकुतलेल्या चेहर्‍यावर दिसायचं.आणि काय तेजःपुंज दिसतेय असं आजोबा तिला थट्टेने म्हणायचे. सुवर्णरश्मींची पैठणी नेसायला भाग्य लागतं . "काहीतरीच" म्हणत आजी लाजायची.  आजोबा सकाळी आंघोळ करून सूर्याला अर्ध्य देताना ,नमस्कार करताना  अभिमानाने आजी त्यांना सूर्यपुत्र असं संबोधायची. मग आजोबा समोरच्या अंगणात आरामखुर्चीत रेलून ऊन अंगावर घेत वर्तमानपत्र वाचत बसायचे.पेपर वाचताना अर्धा तासाची डुलकी आजोबांची हमखास असायची.आपण झोपलो होतो छान हे त्यांना कधीच मान्य करायचं नसे. आजी आजोबांच्या ह्या कोवळ्या ऊन्हाला नजर लागली अचानक. मागच्या वर्षीपासून शेजारी उंच टाॅवर, फ्लॅट बांधकामं सुरू झाल...
Image
                        गोधडी    माईआजी नेहमीच नातवांना फुलासारखं जपायची.रोज रात्री गोधडी हळूच पांघरायची.  माईआजीची गोधडी जणू आपल्या कुशीत घेवून निजवायची. दुपार झाली की मानेतून पाठीतून वाकलेली आजी उन्हं अंगावर घेत आवडीचं काम करत बसायची. आधीच बारीक डोळे आजी अजून बारीक करायची.आणि सुई दोरा घेऊन गोधडी शिवत बसायची. दुधावरच्या सायीसारखी..मऊ  मऊ कापसासारखी..नऊवारी लुगडी घेऊन घडीवर घडी घालायची… सुखदुःखं, कडूगोड आठवणी ठिगळं लावून जोडायची.. जोडत असताना कितीदा सुई टोचायची अन् रक्ताचा थेंब हळूचकन आजी टिपायची पण टीप उसवू नाही द्यायची. आपल्या प्रेमळ हातांनी तशीच धावदोरा घालायची. गोधडी रेडी झाली की दिमाखात दाखवायची. नातवांना गोधडीत घेऊन बागुलबुवापासून लपवायची.थंडीला तर दूर दूर पळवायची. आताशा आजीचं वयही झालं होतं…थकली होती..  नातवांनी वाड्यात खूप शोधलं एकदिवशी.. पण आजी आता कधीच दिसणार नव्हती ..पोरांच्या आसवांनी ओलिचिंब झाली होती गोधडी. आजीच्या जाण्याने गोधडीपण हळवी झाली होती. आजीसारखीच सुरकुतली होती ती पण जराशी. जरा ...

आंबटगोड

Image
                   आंबटगोड आई काहीतरी गोड कर ना अगं.. जरा अगोड  सूनबाईऽऽऽ विदाऊट शुगर अख्खं आयुष्य आई बिचारी गोड ..अगोड करत होती  साधं वरण तर कधी फोडणीचं..  हवं नको बघत होती.   आमसूल की चिंच? ही तारेवरची कसरत रोज उठून करत होती… आई बिचारी प्रत्येकाला रोज आवड विचारत होती..दही घालून, बिना दह्याची कोशिंबीर वाढत होती.. आवडी सार्‍यांच्या प्रेमाने ती हमखास जपत होती.मात्र …एक दिवशी आई सारं काही विसरली.. आंबट गोड करता करता आपलीच चव विसरली.. कुणी नाही विचारलं तरी …. मला काहीही आवडतं.स्वतःशीच म्हणाली. स्वतःसाठीही जगायचं असतं हे पण विसरली… आवडता रंग,आवडीचा पदार्थ, आवडता सिनेमा, आवडतं गाणं…सारं सारं विसरली.मी विचारलं “आई, तुला काय आवडतं?” तर आश्चर्याने माहीत नाही म्हणाली..विचारच केला नाही गं म्हणाली… तेवढा वेळही नाही म्हणाली. कुणी कधी मला तसं विचारलं नाही म्हणाली… मला सगळंच आवडतं असं सहजतेने म्हणाली..   मी तिला विचारलं म्हणून मलाच थॅंक्स म्हणाली…कसनुशी हसली अन् पदराने डोळे पुसताना.. कचरा गेलाय म्हणाली..आंबटगोड ...

गोधडी

Image
                      गोधडी    माहीत नाही हे सारं.. आजीकेव्हा करायची.. नातवांना आपल्या फुलासारखं जपायची.रोज रात्री मऊ पांघरूण हळूच घालायची. आधीच बारीक डोळे ती अजून बारीक करायची.सुई दोरा घेऊन गोधडी शिवत बसायची.दुधावरच्या सायीसारखी..मऊ मऊ कापसासारखी..माईआजी आमची गोधडी करत बसायची. सुखदुःखाची ठिगळं हसत हसत जोडायची..तिच्या नऊवारी लुगड्यांची घडीवर घडी घालायची…मायेच्या धाग्यांनी त्यांना टाके अलगद घालायची.आपल्या प्रेमळ हातांनी धावदोरा घालायची.माईआजीची गोधडी मग दिमाखात मिरवायची. माईआजीची गोधडी आपल्या कुशीत घेवून निजवायची.बागुलबुवापासून… ती सार्‍या मुलांना लपवायची.लेकरं मग गोधडीत गुडूप होऊन जायची.थंडीला तर खूप लांब लांब पळवायची. खरंतर माईआजी बाप्पाकडे गेली मागच्यावर्षी.हल्ली गोधडीपण हळवी होते जराशी.. आजीसारखीच सुरकुतलीय ती पण जराशी.जरा रंगही हल्ली फिका झालाय तिचा तरी आजीच्या मायेचं अस्तर… पांघरते लेकरांना           ©️®️Shraddha Sudame         Nagpur ( 8830784103)     ...